RAILS

HAARLEM HEEFT HEIMWEE

installatie in ABCarchitectuur-centrum van
Michèle Baudet

Het is donker,koud en het is natuurlijk november.Bij acht procent van de Nederlandse bevolking slaat de winterblues toe.In Haarlem hoeven de inwoners niet aan de antidepressiva of lichttherapie,zij kunnen hun hart ophalen tijdens het festival Heimwee in Haarlem.Initiatiefneemster is kunstenares Michèle Baudet (1958).Waar verlangt zij zelf naar terug?

‘Dit is mijn tuin in Groningen,waar ik opgegroeid ben.Nu woont er al jaren geen familie meer.De tuin was mijn vriend.Ik speelde altijd alleen maar daar.Ik zat daar uren onder een struik,met modder te kloten,met kikkers. Niets spectaculairs,helemaal niet.Ik was ook vrij alleen,had geen bergen vriendjes en vriendinnetjes.M’n drie broers waren al veel ouder,en ik was het enige kleine kind.In een heel druk gezin,met drukke ouders en drukke broers.De tuin was mijn plek. Mijn land.'

Voor het heimweeproject heb je na twintig jaar die tuin weer opgezocht?

‘Eerst heb ik in Haarlem mijn herinneringen aan de tuin getekend.Ik heb uitgezocht hoe de huidige bewoners heten en gevraagd of ik mocht fotograferen.De voorzienigheid was me gunstig gezind.Alles was nog net zo als vroeger.Alle bomen die in de tuin stonden toen ik klein was,waren er nog steeds.Heel bijzonder.Ik heb ze omhelsd.Ik zei:”Goh,ouwe jongen,ben je daar nog? En daar de appelboom,nou kind,wat gezellig dat ik je zie!”'

Heb je echt tegen de bomen gepraat?

‘Ik dacht,ik ben gekke Greetje,ik doe alles.Ik ga alles langs.Ik schaam me er niet voor maar het was dan ook niet op een Prinses Irene manier. Waarschijnlijk kom ik er nooit meer dus ik dacht:wees maar weer even kind. Schurk maar lekker tegen die boom aan,dat doen kinderen toch ook.Ik ben net als vroeger weer onder m’n struik gaan zitten,maar dan wel echt als groot mens.Ik zou geen kind meer willen zijn,o nee,maar het is wel goed om weer te voelen hoe het toen was. En nog geen drie weken later,ik ging nog even terug,bleek een van de main treeste zijn omgewaaid.Ongelooflijk he.Zo’n boom die zoveel herinneringen draagt staat daar nog als ik na 20 jaar terugkom en drie weken later isie omgewaaid. Waanzinnig.'